میهن اسکریپت

آفریقای جنوبی

آفریقای جنوبی

Things to do - general

کشور آفریقای جنوبی همان طور که از نامش پیداست در جنوبی‌ترین نقطه قاره آفریقا واقع شده است. کشوری که در درون خود کشوری دیگر را جای داده است.

جمهوری آفریقای جنوبی در جنوب آفریقا و در سواحل دو اقیانوس اطلس و هند قرار دارد.

آفریقای جنوبی با کشورهای نامیبیا، بوتسوانا، زیمبابوه، موزامبیک، سوازیلند و لسوتو همسایه است و در حقیقت لسوتو را در درون خود جای داده است.

بسياري از نواحي غربي نيمه كويري است, در حالي كه شرق اين سرزمين بيشتر پوشيده از علفزار استوايي (ولد) است. رودهاي مهم: اورانژ، ليموپو، وال. ولواس بي سرزميني محصور در ساحل ناميبيا است. آب و هوا: افريقاي جنوبي آب و هوايي نيمه بلندترين نقطه: اينجا سوتي، ۳۴۰۸ متر استوايي دارد كه تنوع منطقه‌اي آن بسيار زياد است، گرمترين مدت سال بين دسامبر و فوريه است. بالاترين ميزان بارندگي در ساحل شرقي روي مي‌دهد، ولي بيشتر اين سرزمين خشك است.

این کشورتنها كشور در جهان است كه داراي سه پایتخت متفاوت مي باشد . قوهٔ مجریه در پرتوریا، قوه مقننه (پارلمان) در کیپ تاون و قوهٔ قضائیه در بلوم فونتین قرار دارد و پرجمعیت‌ترین شهر آن ژوهانسبورگ مي باشد .

شهرهای مهم: بلوم فونتین (پایتخت قضایی) ،ژوهانسبورگ، دوربا، سووتو ، پورت

آفریقای جنوبی تاریخ متفاوتی را نسبت به دیگر کشورهای آفریقایی تجربه کرده است. مهاجرت اروپایی‌ها به آن و موقعیت استراتژیک دریایی آن سبب شد تاریخ پرفراز و نشیبی را داشته باشد.

رشد آفریقای جنوبی به دو دلیل متفاوت صورت پذيرفت . در ابتداي مهاجرت ، مهاجريني از اروپا بخاطر تاسيس شرکت هند شرقی هلند ، مركزي در مکان امروزی کیپ تاون ایجاد نموده بودند و نكته دوم اهمیت راهبردی آبراه کیپ و منابع معدني غنی این منطقه باعث اهمیت بیشتر این کشور در میان کشورهای غربی بخصوص در اواخر قرن نوزدهم گرديده بود .

در حال حاضر آفریقای جنوبی از لحاظ نژادی داراي متنوع بسياري مي باشد . بزرگترین جمعیتهای دورگه و اروپایی و هندی در آفریقا در این کشور مستقر مي باشند . جمعيت سیاه‌پوست آفریقای جنوبی کمتر از ۸۰ درصد جمعیت این کشور مي باشد .

این کشور از معدود کشورهای آفریقایی است که در آن هیچ وقت کودتا صورت نگرفته و انتخابات منظم در طول یک سده اخیر در آن برگزار شده‌است. با این حال اکثریت سیاهپوستان تا سال ۱۹۹۴ دارای حق رای نبودند . این کشور از اعضای بنیان‌گذار اتحادیه آفریقا است و بزرگترین اقتصاد را در میان اعضای آن دارد.

ورود اروپایی‌ها

تاریخ آفریقای جنوبی با شرح دریانوردان اروپایی که از راه‌های بازرگانی هند شرقی می‌گذشتند آغاز می‌شود. نخستین دریانورد اروپایی که موفق شد از این آبراه گذر کند، کاوشگر پرتقالی بارتلومیو دیاس در سال ۱۴۸۸ میلادی بود. او هنگام بازگشت به لیسبون مکانی را که کشف کرده بود «دماغه طوفان‌ها» نامید، اما هنری دریانورد، که پشتیبان مالی دیاس بود، نام آن را به «دماغه امید نیک» که اشاره‌ای به راهی برای رسیدن به سرزمین هند بود، تغییر داد.

فعالیت هلندی‌ها

پس از سال ۱۴۸۸ میلادی به بعد تعدادی از گروه‌های ماهیگیری که شامل دریانوردان پرتغالی می‌شدند، در ساحل ساکن شدند ولی شرح کتبی از آنها باقی نمانده‌است. در سال ۱۶۵۳، جان ون ریسبک به نمایندگی کمپانی هند شرقی هلند محلی برای تهیه خواربار در دماغه امید نیک (آرزوی خوب) تأسیس کرد. در سده‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی این جمعیت هلندی به آرامی بیشتر شد و سرانجام ساکنین هلندی مردم شوسا واقع در منطقه رودخانه ماهی را دیدند و پس از آن جنگ هایی به نام جنگ های مرزی کیپ به دلیل تصاحب زمین و دام شکل گرفت.

برای رفع کمبود نیروی کار کیپ از اندونزی، ماداگاسکار و هند بردگانی آورده شدند. علاوه بر این، رهبران دردسر سازی که اغلب از اشراف بودند از مستعمرات هلند به آفریقای جنوبی تبعید شدند.

این گروه از بردگان سرانجام جمعیتی را تشکیل دادند که اکنون به عنوان مالایی‌های کیپ شناخته می‌شوند. آنها از سوی استعمارگران اروپایی اغلب دارای مقام اجتماعی بهتری محسوب و همچنین صاحب زمین نیز شدند ولي با توسعه آپارتاید، زمین‌های خود را از دست دادند.

بسیاری از نوادگان این برده‌ها که اغلب با ساکنین هلندی ازدواج کردند بعدها با بازماندگان رنگین‌پوست کیپ در یک رده قرار گرفتند. با ادغام بیشتر در بین جمعیت رنگین پوستان کیپ و مردم شوسا و دیگر مردم آفریقای جنوبی در حال حاضر آنها حدود ۵۰ درصد از کیپ غربی را دربرگرفته‌اند.

جنگ های بوئر

کشف الماس در سال ۱۸۶۷ و طلا در سال ۱۸۸۶ مشوق جدی رشد اقتصادی و مهاجرت گسترده و منجر به تضعیف وضعیت بومیان آفریقایی شد. بوئرها با موفقیت در مقابل دست‌ درازی های بریتانیا در طول جنگ اول بوئر (۱۸۸۰ تا ۱۸۸۱) مقاومت کردند و از تاکتیک‌هایی استفاده کردند که مناسب با شرایط محلی بود. مثلاً بوئرها لباسهای خاکی رنگی می‌پوشیدند که همرنگ با زمین بود و در حالی‌که سربازان بریتانیایی یونیفرم‌های قرمز رنگ روشني می‌پوشیدند که آنها را هدف‌های آسانی برای تیراندازان ماهر بوئری می‌ساخت. بریتانیایی‌ها با تعداد نفرات بیشتر و بدون لباسهای قرمز دوباره به جنگ برگشتند و در جنگ دوم بوئر (۱۸۹۹ تا ۱۹۰۲) شرکت کردند. تلاش بوئرها برای اتحاد با آلمانی‌های آفریقای جنوب غربی بهانه‌ای دیگر دست بریتانیایی‌ها داد تا کنترل جمهوری بوئر را نهایتا به دست گیرند.

در جنگ دوم بوئر، بوئرها به شدت مقاومت کردند ولی عاقبت بریتانیا توانست نیروهای آنها را شکست دهد و از تعداد نفرات بیشتر خود و کمک‌های خارجی و اردوگاههای کار اجباری و همچنین تاکتیک جنجال برانگیز زمین سوخته به خوبی استفاده کند. قرارداد ورنیگینگ حاکمیت مطلق بریتانیا بر جماهیر آفریقای جنوبی را تصریح کرد و دولت بریتانیا موافقت کرد تا بدهی سه میلیون پوندی دولت های آفریقایی را به که به دلیل جنگ تحمیل شده بود را بپردازد. یکی از مفاد اصلی این قرار داد که جنگ را به اتمام می‌رساند این بود که سیاهان بجز در مستعمره کیپ، حق رای ندارند.

بعد از چهار سال مذاکره اتحادیه آفریقای جنوبی از مستعمره کیپ و استان کوازولوناتال و همچنین جمهوری‌های منطقه آرنج فری و ترانسوال در ۳۱ ماه می سال ۱۹۱۰ دقیقا ۸ سال پس از پایان جنگ دوم بوئر تشکیل شد. این اتحادیه نوعی حکومت سلطنتی بود. در سال ۱۹۳۴ حزب آفریقای جنوبی و حزب ملی آفریقای جنوبی برای تشکیل حزب متحد آفریقای جنوبی و به دنبال آشتی بین آفریقایی‌ها و سفید پوستانِ انگلیسی ‌زبان ادغام شدند. ولی اتحادیه به دلیل ورود به جنگ جهانی دوم به عنوان متحد بریتانیا از هم پاشید. حرکتی که حزب ملی به شدت مخالف آن بود.

آپارتاید در آفریقای جنوبی

در سال ۱۹۴۸ حزب ملی آفریقای جنوبی از طریق رای‌گیری به قدرت رسید و شروع به انجام یک سری قوانین مبنی بر جداسازی نژادی که به نام «آپارتاید» شناخته می‌شود، کرد. این تبعیض در مورد ثروت به دست آمده از صنعتی سازی سریع دهه‌های ۵۰، ۶۰ و ۷۰ میلادی نیز به کار مي رفت.

اقلیت سفیدپوستان در حالی‌ که از بالاترین استاندارد زندگی قاره آفریقا، که برابر سطح زندگی در کشورهای غربی جهان اول بود، برخوردار شده بودند، اکثریت سیاه‌پوستان از لحاظ هرگونه استانداردی همچون درآمد، تحصیل و حتی ورود به ادارات دولتی مورد تبعیض قرار داشتند.

دولت برآمده از آپارتاید، میان یک سیاه‌پوست، هندی و یا رنگین پوست آفریقای جنوبی به مانند مردم کشورهایی همچون غنا و تانزانیا فرقی قائل نبود و با تمامی آنها به عنوان شهروند درجه آخر رفتار می‌کرد.

آپارتاید نژادی روز به روز در جهان باعث جنجال بیشتر و منجر به تحریم‌های خارجی کشورهای غربی و شورش و سرکوب‌های داخلی شد.

مدت مدیدی از سرکوب شدید توسط دولت متشکل از سفیدپوستان و مقاومت، اعتصاب، راهپیمایی، اعتراضات مختلف توسط احزاب ضد آپارتاید مخصوصاً کنگره ملی آفریقا (ANC) ادامه یافت.

در سال ۱۹۹۰ دولت حزب ملی اولین گام برای مذاکره کناره‌گیری از قدرت را با لغو ممنوعیت کنگره ملی آفریقا و دیگر موسسات سیاسی چپ‌گرا برداشت .

آزادی ماندلا و انتخابات آزاد

آزادي نلسون ماندلا بعد از ۲۷ سال

قوانین آپارتاید به تدریج از کتاب‌های قانون حذف شدند و اولین انتخابات چند نژادی در سال ۱۹۹۴ برگزار شد. حزب ANC با اکثریت آراء پیروز انتخابات شد و از آن زمان تاکنون قدرت را در دست داشته‌است.

میلیون‌ها نفر از مردم آفریقای جنوبی که اکثرا سیاهپوست هستند، همچنان در فقر و حاشیه شهرها زندگی می‌کنند. بسیاری این امر را میراث رژیم آپارتاید می‌دانند و همچنین بسیاری این فقر را ناشی از ناکامی دولت اخیر در مقابله با موضوعات اجتماعی می‌دانند. البته دیگر عوامل را از جمله ضعف در قوانین مالی و پولی دولت، برای تضمین تقسیم ثروت و رشد اقتصادی را نیز مقصر می‌دانند. به هر حال سیاست مسکن ANC در شرایط زندگی بسیاری از طریق تغییر جهت هزینه‌های مالی و پیشرفت سیستم جمع آوری مالیات بهبود حاصل کرده‌است.

اغلب از آفریقای جنوبی به‌عنوان ملت رنگین‌کمان یاد می‌کنند، این اصطلاح را اسقف اعظم دسموند توتو خلق کرد و بعدها رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی نلسون ماندلا از آن به عنوان استعاره‌ای برای توصیف پیشرفت‌های جدید تنوعات فرهنگی نشات گرفته از ایدئولوژی آپارتاید استفاده کرد.

سیاست

آفریقای جنوبی ۲ مجلس دارد : شورای ملی استان‌ها (یا مجلس اعیان) با ۹۰ عضو و مجمع ملی آفریقای جنوبی (یا مجلس عوام) با ۴۰۰ عضو. اعضای مجلس عوام برحسب جمعیت انتخاب می‌شوند. نصف اعضا از طریق لیست ملی و نصف دیگر از طریق لیست استان‌ها انتخاب می‌شوند. ۱۰ عضو برای نمایندگی هر استان در شورای انتخابات بدونن توجه به جمعیت آن استان انتخاب می‌شود. هر دومجلس هر ۵ سال یک بار برگزار می‌شود دولت در مجلس عوام تشکیل می‌شود و رهبر حزب اکثریت در مجلس ملی رئیس جمهور می‌شود.

مجلس آفريقاي جنوبي در شهر بلومفونتن پايتخت قوه قضائيه

کنگره ملی آفریقا (ANC) در سیاست آفریقای جنوبی پیشرو است و در آخرین انتخابات عمومی سال ۲۰۰۴ ۶۹٫۷ درصد آراء و ۶۶٫۳ درصد آراء انتخابات شهرداری ۲۰۰۶ را به دست آورد. مهم‌ترین چالش در مقابل ANC حزب متحد دمکرات‌ها است که در انتخابات ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ به ترتیب ۱۲٫۴ و ۱۴٫۸ درصد آرا را به دست آورد. رهبر این حزب تونی لئون است. حزب پیشرو قبلی یعنی حزب ملی جدید که آپارتاید را از طریق سلف خود به وجود آورد از سال ۱۹۹۴ تا بحال همیشه در انتخابات تحقیر شده و سرانجام به انحلال کشیده شد. آنها تصمیم گرفتند تا در ۹ آوریل ۲۰۰۵ با ANC ادغام شوند. دیگر احزاب سیاسی اصلی در مجلس حزب آزادی اینکاتا که نماینده مردم زولو است و دموکرات‌های مستقل که به ترتیب ۶٫۹۷ و ۱٫۷ درصد آرا را در انتخابات ۲۰۰۴ به دست آوردند.

هنگامی که آپارتاید در سال ۱۹۹۴ ملغی شد دولت ناچار شد تا بانتوسان‌های مستقل و نیمه‌مستقل قبلی را به ساختار سیاسی آفریقای جنوبی تبدیل کند. به همین دلیل چهار استان قبلی با نام‌های استان کیپ، استان کوازولو ناتال، ایالت آرنج فری و ترانس وال کنار گذاشته شدند و ۹ استان دیگر جایگزین آنها شدند. این استان‌های جدید از استان‌های پیشین کوچک‌ترند که برای تخصیص منابع بیشتر این طور کوچک در نظر گرفته شده‌اند.

این ۹ استان به ۵۲ بخش تقسیم می‌شوند که ۶ تای آنها شهرداری کلان‌شهرها و ۴۶ تای آنها شهرداری بخش‌ها هستند. ۴۶ بخش‌داری خود به ۲۳۱ شهرداری تقسیم می‌شوند. بخش‌داری‌ها همچنین شامل ۲۰ بخش مدیریتی (که اغلب منطقه حفاظت‌شده هستند) هستند که مستقیماً توسط بخش‌داری‌ها اداره می‌شوند. ۶ شهرداری کلان‌شهر اعمال بخش‌ها و شهرداری‌های محلی را انجام می‌دهند.

قدرت نظامی

نیروهای مسلح آفریقای جنوبی که به نیروهای دفاعی ملی آفریقای جنوبی (SANDF) معروف هستند در سال ۱۹۹۴به وجود آمدند. قبلا نام آن‌ها نیروی دفاعی آفریقای جنوبی (SADF) بود و نیروی جدید هم SADF و هم نیروی نظامی سازمان‌های مبارز برای آزادی که به (MK) [Umkhonto we sizwe] معروفند ارتش آزادی خواهی مردمی آزانیان (APLA) و نیروهای دفاعی سابق (سرزمین مادری) را دربرمی گیرد. SANDF به چهار شاخه ارتش آفریقای جنوبی نیروی هوایی آفریقای جنوبی نیروی دریایی آفریقای جنوبی و خدمات بهداشتی نظامی آفریقای جنوبی تقسیم می‌شود. در سالهای اخیر SANDF به عنوان نیروی اصلی حافظ صلح قاره آفریقا تبدیل شده و در عملیات‌های حفظ صلح سازمان ملل در جنگ‌های داخلی جمهوری دموکراتیک کنگو و بروندی شرکت کرده‌است. این ارتش بخشی از نیروهای صلح‌بان چندملیتی سازمان ملل نيز مي باشد .

در دهه ۷۰ میلادی آفریقای جنوبی برنامهٔ تولید سلاح‌های هسته‌ای خود را آغاز کرد و گفته مي شود كه یک آزمایش هسته‌ای با نام واقعه Vela را در سال ۱۹۷۹ در اقیانوس اطلس اجرا کرده است ؛ اما پس از آن برنامه هسته‌ای خود را کنار گذاشته و پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای را در سال ۱۹۹۱ امضا و زرادخانه خود را نابود نمود.

آموزش

مقطع ابتدایی ۷ سال نخست آموزش و پرورش این کشور را دارد. در عصر آپارتاید مدارس سیاهان با بودجهٔ ناکافی روزگار سپری می کردند.

آفریقای جنوبی دانشگاههای زیاد و همچنین بزرگی دارد. آموزش‌ها به زبان آفریکانس می باشد.

این کشور در سال‌های 05-2002 میزان 5.4% از تولید ناخالص کشور را ویژهٔ آموزش و پرورش خود کرده بود.

اقتصاد

اين كشور بزرگ‌ترين صادر كننده طلا , كه معمولا حدود ۴۰% صادرات افريقاي جنوبي را تشكيل مي‌دهد – در جهان است و از توليد كنندگام عمده اورانيوم، كروميت، سنگ سرمه، پلاتين و زغال سنگ (كه سه چهارم نياز كشور به انرژي را تأمين مي‌كند) است. بخش صنعتي شامل صنايع شيميايي، غذايي، نساجي، وسايل نقليه موتوري و مهندسي برق است. كشاورزي و دامداري يك سوم صادرات افريقاي جنوبي راتشكيل مي‌دهد و توليدات آن شامل ميوه، شراب، پشم و ذرت است. سطح زندگي در اين كشور در قاره افريقا بالاترين است ولي توزيع آن ميان سفيدپوستان و غير سفيدپوستان بسيار نابرابر است. انصراف بعضي از سرمايه گذاران خارجي تلاش به سوي خودكفايي را افزايش داده است.

 

 

مذاهب موجود در آفريقاي جنوبي :

كليساي اصلاح شده هلندي، كليساهاي مستقل افريقايي و اقليتهاي انگليكن، متديست، كاتوليك رومي، هندو و اسلام.

اسلام

اولين گروههاى مسلمان، بردگان، محكومين و زندانيان سياسى بوند كه از سواحل شرقى و غربى افريقا، آسياى جنوب، جنوب شرقى توسط استعمارگران بين سالهاى 1652م تا 1834م آورده شده بودند. شمارى از آنها را كشتى ‏هاى انگليسى، فرانسوى و غيره منتقل نمودند. به عنوان مثال گروهى از آنان به مرديكرز (18) معروف بودند كه از مالزى به عنوان خدمتكاران هلندى به هلند مسافرت كرده و همراه با بوئرها (هلندى ‏ها) باين ناحيه آمده بودند. 5/26% اين بردگان از ميان افريقائى‏ها و بويژه ماداگاسكار كه محل تردد كشتى‏ ها و حمل بردگان بود، انتخاب گرديدند. 40% از آسياى جنوبى و 5/33% از آسياى شرقى و جنوب شرقى. بردگان افريقايى غالبا از مناطق زنگبار، جزيره ايبو و موزامبيك و نيز از غرب آفريقا (گينه، سنگال، گامبيا و بنين) خريدارى مى‏شدند. بردگان ماداگاسكارى نژاد دورگه اندونزى – افريقائى و آميخته‏اى از دو فرهنگ را داشتند.

در پايان قرن هيجدهم تقريبا كليه بردگان اين منطقه به اسلام گرويده بودند. در نزديكى كيپ تاون و در آبهاى اقيانوس اطلس، جزيره روبن (19) واقع است كه زندان بسيارى از مسلمانان و مبارزان براى آزادى افريقاى جنوبى بود. اين جزيره از سال 1652م كه سفيدپوستان باين سرزمين آمدند به عنوان زندان مورد استفاده قرار گرفت. بسيارى از علماى اسلامى كه براى تبليغ به افريقاى جنوبى آمدند باين جزيره تبعيد مى‏شدند. سيد علوى 11 سال از عمر خود را در جزيره روبن گذراند. وى پس از آزاد شدن، اولين امام جماعت مسلمانان شهر كيپ‏تاون بود.

عبدالله بن عبدالسلام معروف به توان گورو به مدت 13 سال در جزيره مزبور تبعيد بود و در زمان بتعيد موفق شد كتاب معرفت الاسلام و الايمان را بنويسد. امام نورمان كه نقش مهمى در بيدارى مسلمين كيپ‏تاون داشت در اين جزيره تبعيد بود. در اين جزيره آرامگاهى قرار گرفته كه سمبل مسلمانانى است كه براى افريقاى جنوبى مبارزه كرده‏اند و تاريخ آن به 1960م مى‏رسد. عده‏اى عقيده دارند «توان ماتاره‏» كه شخصيتى اسلامى با تحصيلات عاليه بود در اينجا دفن است او آنقدر مقدس و محترم بود كه حتى زندانبان هاى غير مسلمان جزيره وى را در ديدار با ساير زندانيان آزاد گذاشته بودند.

نلسون ماندلا معروفترين مبارز افريقائى 27 سال از دوران عمر خود را در جزيره ياد شده زندانى بود.

مسلمانان اوليه، شافعى مذهب بودند و امروزه اقليتى با مذهب حنفى هم در ميان مسلمانان هستند.

از همان اواسط قرن هفدهم كه هلندي ها به سواحل افريقاى جنوبى آمدند، مسلمانان بومى، درگيرى را با آنان آغاز كردند اما با وجود مقاومت آنان، هلندى ‏ها كيپ‏تاون را به تصرف خود درآوردند.

علاوه بر افراد بومى 85% ديگر مسلمين كه منشاء هندى، اندونزيائى، مالاوى، زنگبارى و موزامبيكى دارند در افريقاى جنوبى به سر مى ‏برند كه اغلب در كاپ ناتال و ترانسوال اسكان يافته‏اند. آنان به امور بازرگانى، فنى و صنعتى و كارگرى اشتغال دارند. مسلمانان مجلس اسلامى دارند كه 150 مؤسسه اسلامى تحت پوشش آنان فعاليت مى ‏كند و تدريس اسلامى در 200 مسجد آن انجام مى ‏گيرد. مسلمانان، ضمن برپائى شعائر دينى با مسلمين جهان در ارتباطند. (20) اولين مدرسه اسلامى درسال 1791م در شهر كيپ‏تاون براى آموزش بردگان مسلمان و سياهان آزاد بوجود آمد و از آن سال تا 1832 ميلادى 12 مدرسه ديگر پديد آمد. با آموزشهاى اسلامى اين مدارس تا سال 1842م 35% مردم كيپ‏تاون مسلمان بودند. از نيمه‏ هاى قرن نوزدهم مسلمانان الفباى عربى را براى نوشتن زبان محاوره‏ اى «افريكانس‏» (21) (مخلوطى از هلندى، آسمانى و انگليسى هم دارد) برگزيدند و بعدا چندين كتاب دينى باين زبان نوشتند. تنها در خلال سالهاى 1868م تا 1910م، 74 جلد كتاب باين زبان تاليف شد. بهره بردارى از الفاى عربى در نوشتن زبان افريكانس نشان دهنده نسبت بالاى سواد در ميان بردگان مسلمان آورده شده باين منطقه و گوياى نقش مسلمين و غنى سازى زبان مذكور است.

ماه مبارک رمضان در آفريقاي جنوبي

ماه مبارک رمضان در آفريقاي جنوبي همچون اغلب کشورهاي اسلامي ماه جشن رمضان است و لذا برکات اين جشن هم متوجه مسلمانان و هم غير مسلمانان اين کشور مي شود.

همانگونه كه قبلا بيان گرديده آفريقاي جنوبي مجموعه اي از فرهنگ ها و اديان الهي و غيرالهي است و تقريباً همه اديان شناخته شده جهان در اين کشور پيرواني دارند و آزادي مذهب در قانون اساسي اين کشور نيز تضمين شده ، اما از ميان همه اين فرهنگ ها و خرده فرهنگ ها، مسلمانان از جايگاه اجتماعي خاصي برخوردار هستند ، به همين دليل همه مهاجران مسلمان آن نيز به نسبت کشور خاستگاه خود ، آداب و رسوم و به ويژه مراسم هاي ديني ماه مبارک رمضان را به سبک و سياق خود برگزار مي کنند.

در ماه مبارک رمضان علاوه بر انجام شعائر ديني همچون روزه داري، انجام کارهاي نيک، برپايي محافل انس با قرآن ، بخش مهمي از آذوقه و قوت روزانه خود را به غير مسلمانان فقير کشورشان اختصاص مي دهند.

دراين ماه با وجود روزه داري مسلمانان ‘ همه مساجد کشور پس از نماز عصر براي تهيه انواع غذا به منظوردادن افطاري به فقرا از جمله افراد غيرمسلمان فعال هستند .

بطور مثال مسجد الرحمن در پرتوريا از ساعت سه عصر تا بعد از شامگاه پذيراي حدود 500 تن از نيازمندان غير مسلمان است و همين موضوع خود نقش مهمي در نوع نگاه عمومي مردم اين کشور به مسلمانان دارد.

در بسياري از فروشگاه هاي اين کشور براحتي غذاهاي با مارک حلال يافت مي شود.

عشق مسلمانان آفريقاي جنوبي به رسول اكرم (ص)

هر از چند گاهي كه از سوي رسانه هاي غربي جسارتي به ساحت مقدس ختمي مرتبت صورت مي گيرد مسلمانان آفريقاي جنوبي با انجام تظاهرات مختلف انزجار خود را از اقدام غربي ها نشان مي دهند . در اواخر شهريور ماه 1391 نيز همزمان با جسارت غربي ها ؛ مسلمانان آفريقاي جنوبي در مراسم نماز جمعه مشترک مسلمانان شهرهای پرتوریا و ژوهانسبورگ بر علیه اهانت به ساحت مقدس پیامبر اعظم (ص) دست به اعتراض زدند .

اعتراضات فوق در نماز جمعه مشترک “mass friday prayer” در مسجد الرحمن با مشارکت هزاران نفر از مسلمانان ایالت خاتنگ در مسجد الرحمان برگزار گردید.

مسلمان با اجتماع در مسجد الرحمان واقع در منطقه مرابستات شهر پرتوریا پس از اقامه نمازجمعه با برگزاری تظاهرات و سر دادن شعار علیه آمریکا و رژیم صهیونیستی، خواستار برخورد با عوامل و دست‌اندرکاران سازنده فیلم موهن به ساحت مقدس پیامبر اکرم (ص) شدند.

نمازگزاران با سر دادن شعارهای ضد آمریکایی؛ پلاکاردهایی با خود حمل می‌کردند که بر روی آنها شعارهایی چون هولوکاست همان آپارتاید و نژادپرستی است، هولوکاست یک دروغ تاریخی است، صهیونیسم یک سرطان است، مرگ بر آمریکا، عشق ما محمد(ص) است، نوشته شده بود.

Country آفریقا
زبانآفریکانس
واحد پولیرند
مساحت30.37 million km²

تاریخچه و فرهنگ

مردم ، زبان‌ و فرهنگ

آفریقای جنوبی ۱۱ زبان رسمی دارد: زبان آفریکانس و انگلیسی آفریقای جنوبی فهرست زبان‌های ملی هند از لحاظ تعداد زبان‌ها در رتبه اول است و پس از آن آفریقای به خوبی قرار دارد. زبان انگلیسی در سراسر جهان و از جمله آفریقای جنوبی رواج بسياری دارد اما پر متکلم ترین زبان آفریقای جنوبی به شمار نمی‌آید. ۱۱ نام رسمی برای آفریقای جنوبی وجود دارد که به ازای هر زبان یک نام مستقل در نظر گرفته شده‌است.

زبان فاناگالو، زبان خوئی, زبان لوبدو ، زبان خوسا، زبان نامازبان دبل شمالی, زبان فوتیزبان نس و زبان اشاره‌ای آفریقای جنوبی . این زبان‌ها گاهی در مقاله‌های رسمی به کار گرفته می‌شوند. شهرت آنها و تعداد مکان‌های رسمی به کار گرفته می‌شوند. شهرت آنها و تعداد گویش وران شان کم است.

بسیاری از زبان‌های غیررسمی قبیله‌های سان و خوی خوی شامل لهجههای محلی است که به سمت شمال کشور یعنی نامیبیا و بوتسوانا هم کشیده شده‌اند. مردم این کشورها از لحاظ قبیله با بقیه آفریقایی تفاوت دارند و به عنوان جوامع شکارچی معروف هستند. آنها به حاشیه رانده شده‌اند. اغلب زبان‌های شان در حال تبدیل شدن به زبان‌های انقراض یافته است.

بسیاری از سفید پوستان آفریقای جنوبی به زبان‌های اروپایی مانند پرتغالی (که سیاه پوستان آنگولا و موزامبیک هم به آن سخن می‌گویند) آلمانی و یونانی صحبت می‌کنند و بسیاری از آسیایی‌های مقیم آفریقای جنوبی و هندی‌ها به زبان‌های آسیای جنوبی مانند هندیگوجاراتی و زبان تامیل صحبت می‌کنند.

به علت تنوع نژادی در کشور آفریقای جنوبی، فرهنگ «واحدی» در این کشور نمی‌توان یافت. امروزه تنوع غذایی در این کشور که متأثر از فرهنگ‌های مختلف حاضر در آن است.

تفریحات

پايتخت هاي آفريقاي جنوبي

ژوهانسبورگ

ژوهانْسبورگ یا یوهانسبورگ بزرگترین شهر کشور آفریقای جنوبی و مرکز استان گائوتنگ، ثروتمندترین استان آفریقای جنوبی است.

بزرگترین و پر جمعیت ترین شهر آفریقای جنوبی است. این شهر دارای موزه ها و پارکها و گالری های نقاشی و دیدنی های بسیار زیاد و همچنین معادن عظیم طلا میباشد. ژوهانسبورگ از قدیم شهری ثروتمند و پر جمعیت بود. وجود معادن طلا از قدیم در این منطقه، خاک آن را بسیار با ارزش کرده است. به همین دلیل امروزه این شهر قوی ترین اقتصاد را در آفریقای جنوبی دارد.

ژوهانسبورگ که به عنوان ایگولی (مکان طلا) نیز مشهور است، به دلیل قرار گرفتن درکمربند تپه های غنی از منابع معدنی ویت و اترزراند، منابع تجاری عظیمی از طلا و الماس را در خود جای داده است. فرودگاه بین المللی تامبو بزرگترین فرودگاه آفریقا است .

پارک شیرها (Lion Park) در ژوهانسبورگ

پارک وحشی زیبایی است و در آنجا میتوان از نزدیک با زندگی شیرها آشنا شد

کیپ تان

نمائي از شهر كيپ تاون پايتخت قوه مقننه آفريقاي جنوبي

یکی از زیباترین شهرهای جهان (عروس آفریقا) شهری ساحلی با چهره ای کاملا اروپایی - دریایی - مرجانی است با شنهای سفید و ساحل اقیانوس هند که یکی از فراموش نشدنی ترین صحنه ها را برایتان ایجاد میکند. بیشتر ساکنین اين شهر سفیدپوست های آفریقایی هستند که در میان شان اروپایی نیز دیده میشود که در این شهر ویلایی خریداری کرده اند. جمعیت مسلمانان در این شهر نسبت به بقیه شهرها بیشتر است. کیپ تاون زیباترین شهر آفریقای جنوبی است.

جاذبه های کیب تان

بوک آپ (Bo-Kaap)

این منطقه که بر روی تپه ای در جنوب غربی مرکز شهر قرار دارد، منطقه ای تاریخی است که اصالتا به برده هایی که از جنوب شرق آسیا به این منطقه آورده می شدند اختصاص داشته است. با برچیده شدن نظام برده داری این منطقه تا حدی حالت محله های قدیمی و زندگی سنتی خود را حفظ کرده است. خانه هایی با معماری رنگی چشم اندازی عالی از این شهر را بوجود آورده اند. مساجد متعدد یادآور حضور مسلمانان شرق آسیایی در این قسمت هستند.

باغ طبیعی کریستین بوش (Kirstenbosch)

از جمله مکانهایی است که کلکسیونی از گیاهان و گل های ویژه آفریقای جنوبی و کیپ تاون است. گیاهان نادری از سراسر آفریقای جنوبی در این باغ گردآوری شده اند.

جزیره روبن یا روبن آیلند (Robben Island)

این جزیره که در نزدیکی ساحل کیپ تاون واقع شده زندان آپارتاید برای مخالفان و شورشیان بوده است و مهم ترین زندانی آن، نلسون ماندلا رهبر جنبش ضد تبعیض نژادی آفریقا بوده است.

آکواریوم دو اقیانوسی (Two Oceans Aquarium)

(Two Oceans Aquarium) این آکواریوم که در نزدیکی واتر فرانت (Waterfront) قرار دارد، مکانی جالب برای دیدن جانوران دریایی اقیانوس های آرام و اطلس است. چرا که کیپ تاون در نقطه تلاقی و دیدار این دو اقیانوس قرار دارد.

پرتوریا

نمائي از شهر پرتوريا پايتخت قوه مجريه آفريقاي جنوبي

قدیمی ترین و پایتخت اجرائی و اداری کشور آفریقای جنوبی است. 480 کیلومتر از خیابانهای این شهر با درختان "بگونیا "تزئین یافته که در مهرماه شکوفه های ارغوانی منظره دلپذیری به آن می بخشد. پرتوریا به معنی عشق برادرانه است. دارای جمعیتی نزدیک به یک میلیون نفر می باشد. پایتخت اداری آفریقای جنوبی پرتوریا می باشد. پرتوریا میزبان دولت ملی، دفاتر تجاری ،نوآوری و موسسات پژوهشی و دارای بیش از صد سفارتخانه است.

صاعقه هاي پرتوريا

صاعقه هاي پرتوريا از ويژگي هاي خاصي برخوردار است. این صاعقه ها عوامل متعددی دارد. از جمله قرار داشتن آفريقاي جنوبي در نيم كره جنوبي زمين و نزديكي به قطب جنوب و نيز قرار گرفتن در منتهي اليه قاره آفريقا، در حد فاصل دو اقيانوس اطلس و هند با دو آب سرد و گرم. صاعقه ها از بهار در ماه اكتبر (مهر) آغاز مي شوند و تا اواخر پاييز در ماه ژوئن (خرداد) ادامه مي يابند. معمولا خوشه اي بزرگ، ممتد و با قدرت آزادسازي برق بسيار زياد هستند. به گونه اي كه در يك چشم به هم زدن مي توان تا هشت نقطه داراي صائقه هاي خوشه اي كوچك و بزرگ را در افق مشاهد كرد. از همين روست كه شهروندان و به ويژه گردشگران در اين كشور هنگام مشاهده چنين پديده اي كه به كرات نيز اتفاق مي افتد، با علم به قدرت تخريبي بالاي آن، حتما دقايقي توقف كرده به تماشاي زيبايي هاي آن مي پردازند.

منطقه "لودیوم" (Laudium) یكی از مناطق مسلمان نشین آفریقای جنوبی است. این منطقه در مركز شهر پرتوریا واقع در استان خائوتنگ است. مسلمانان این شهر معمولا برای تهیه گوشت و مایحتاج پروتئینی خود به این منطقه می روند و نیاز های خود را از رستوران ها و مغازه های این منطقه تامین می كنند. ارتفاع این منطقه 1445 متر بالاتر از سطح دریاست. با توجه به ساكنان مسلمان این منطقه، لودیوم به منطقه هندی تبار های آفریقای جنوبی معروف است. در سال 1961 رژیم آپارتاید هندی ها را از پرتوریا به منطقه لودیوم بیرون راند. البته پس از آپارتاید پاكستانی تبار ها هم در این منطقه زیاد شده اند. علاوه بر مسلمانان، هندو ها نیز در این منطقه ساكن هستند. مساجد و معبد های لودیوم بیش از هر چیز خودنمایی می كنند. "مسجد جامع"(PMT Jumma Masjid) از مهمترین این مساجد است.

پیشینه و فرهنگ

فرهنگ آفریقا توسط یک نظام کاملاً یکپارچه از ارزشهای اجتماعی مشخص می‌شود، از طریق فرایندهای تاریخی اطلاع داده می‌شود که از سازمان اجتماعی خود پشتیبانی می‌کند. جالبترین ویژگی فرهنگ آفریقایی ماهیت تقریباً یکدست از یک شبه- زبان آفریقائی است، که عناصر غیر کلامی برقراری ارتباط آن برای تغییر مفهوم و انتقال احساس بکار می‌روند. همچون اروپایی‌های جنوبی، آفریقایی‌ها بیشتر حراف، گرم و متعهد می‌باشند. این شبه- زبان آفریقایی در مجموعه‌ای از روابط تاریخی و باورهای معنوی باستانی ریشه دارد که در نسل، زبان، سیاست در حال شکوفائی، و نیز تراژدی‌های توامان برده داری و استعمار آفریقا جای گرفته‌اند.

گویشهای شبه زبانشناختی آفریقایی‌ها، و تنفسهای اجتماعی بنیادی به سادگی قابل تشخیص بوده و در یک فلسفه باستانی قوی و عمیقاً جا افتاده ریشه دوانده که حتی در مواجهه با جابجایی‌های گسترده اجتماعی و جغرافیای سیاسی حاصل از تغییر نمودار جمعیتی نیز مستلزم تداوم و تعالی آنها است.

فرهنگ نوین آفریقایی از طریق پاسخهای پیچیده به امپریالیسم عربی و امپریالیسم اروپایی بروز می‌یابد. در شروع اواخر دهه ۱۹۹۰، آفریقایی‌ها بطور فزاینده‌ای می‌خواستند هویت خود را مجدداً اظهار نمیند. خصوصاً در شمال آفریقا خودداری از پذیرش برچسب عربی یا اروپایی منجر به بک نوع سرریز تقاضاها برای پاسداشت زبانها و فرهنگ بومی آمازیغ در مراکش، مصر، الجزایر و تونس منجر شد. پیدایش (باور) همه- آفریقائی گرائی از زمان افول آپارتاید، سبب افزایش تقاضاها برای حسی احیا شده از هویت آفریقایی گردید. در جنوب آفریقا، روشنفکران جوامع مقیم از اعقاب اروپایی بطور فزاینده‌ای به خاطر دلایل فرهنگی تا علل جغرافیایی یا نژادی هویت آفریقایی پیدا کردند. معروف است که برخی افراد، مراسم مذهبی انجام می‌دادند تا عضو جوامع زولو یا سایر شوند.

شباهتاهای میان فرهنگهای گروه‌های مختلف نژادی و ملی به آفریقا جلوه‌ای از همپوشانی فرهنگها بخشید. در واقع طبیعت فرهنگ آفریقایی شامل سلسله‌ای از عناصر مرتبط معنوی می‌شود. جایی که خطوط شکاف فرهنگی قرار می‌گیرند، آنها به سرعت به عناصر ستبر تر و انگیزه سازتری تمایل می‌یابند که معنوی گرایی آفریقایی را نشان می‌دهد. اما، خطوط شکاف فرهنگی، بین آن دسته از آفریقایی‌هایی بارز است که به سبکهای زنگی غربی یا باختری شبیه شده‌اند و نیز آفریقایی‌هایی که اصول اخلاقی و سنتی قدیم آفریقا را رعایت نموده یا به آن عمل می‌کنند.

بیشتر فرهنگ سنتی آفریقا در نتیجه سالها غفلت و سرکوب در اثر رژیمهای استعماری و نو استعماری نابود شده‌است. اکنون یک نوعی قیام در انجام کوششهایی برای کشف مجدد و بخشیدن مجدد شهامت به فرهنگ سنتی آفریقا تحت جنبشهایی صورت گرفته همچون رنسانس آفریقایی به رهبری تابو مبکی، تمرکزگرایی آفریقایی به رهبری گروه قدرتمندی از فرهیختگان از جمله مولفی آسانته و نیز تشخیص فزاینده‌ای از معنویگرائی سنتی از طریق جرم زدایی از وودوو (در غرب آفریقا) و دیگر اشکال معنویت. در سالهای اخیر فرهنگ سنتی آفریقا با فقر روستایی و کشاورزی برای معاش مترادف شده‌است.

فرهنگ مدنی در آفریقا، که هم اکنون با ارزشهای غربی همراه شده، تضاد بزرگی با فرهنگ سنتی مدنی آفریقا دارد که زمانی غنی بود و بر اساس استانداردهای نوین غربی دلخواه بوده‌است. شهرهای آفریقایی همچون لوآنگو، مبانزا کنگو، تیمبوکتو، تیبس مصر| تیبس، مروئه و دیگرشهرها به عنوان پررونق‌ترین مراکز شهری و صنعتی، پاکیزه، با طرحی مناسب، و پر از دانشگاه‌ها، کتابخانه‌ها، و معابد محسوب شده بودند. این تصویر از زندگی سنتی شهری در آفریقا تضاد عمیقی با شهرهای اروپائی داشت که آلوده، شلوغ و به هم ریخته بودند... ویژگیهایی که تا حدود زیادی حفظ شده‌اند.

اصلی و با دوامترین خط شکاف فرهنگی در آفریقا، جدایی بین روستا گرایی| روستا گرایان و کشاورزی| کشاورزان است. این فاصله هرگز مبتنی بر رقابت اقتصادی نیست و نبوده‌است، اما تا حدودی بر مبنای سیاست استعماری نژادگرایی است که روستاگرایان به عنوان یک نسل متفاوت که از کشاورزان پدید آمده‌اند می‌داند، و یک شکل از آپارتاید را بین دو فرهنگ در آغاز دهه ۱۸۸۰ اعمال نموده که تا دهه ۱۹۶۰ ادامه می‌یابد. اگرچه قدرتهای استعماری اروپا بطور گسترده‌ای صنعتی شدند، بسیاری از مدیران و فلاسفه‌ای که نوشته‌های آنها وجود استعمار را منطقی قلمداد می‌کرد، سیاستهای شبه علمی به نژادی و نژادپرستانه را بر روی آفریقایی‌ها طی آزمایشهای مهندسی انحرافی اجتماعی انجام دادند.

بیشتر دسته بندی مجدد نژاد پرستانه در آفریقایی‌ها جهت تناسب یافتن با الگوهای اروپایی، متناقض و ناهمگرا بوده‌است. اما، به دلیل مشروعیت بخشی به آنها و قوانینی که از این سیاستها وضع شده که دارای پشتوانه نیروی پلیس، اثبات علمی و قدرت اقتصادی بوده، آفریقایی‌ها یا با ایستادن در برابر قوانین جدید، واکنش نشان دادند، یا آنها را به نفع (ایده) همه- آفریقائی گرایی رد کردند. تمامی اعضای جوامع وافراد آفریقایی از طریق هیئتهای استعماری به نژادی مورد سنجش قرار گرفتند و هویتها و اصالت نژادی آنها بر اساس دانشی نامعلوم مجدداً تعیین گردید. مدارس کلاً مشابه اروپائی‌ها در برخی جنبه‌های فیزیکی یا فرهنگی به تدریس پرداختند که نسبت به دیگر آفریقایی‌ها برتری داشت و شایسته امتیازات بیشتری بود. این مسئله از سوی دیگر اروپائیانی موجب خصومت شد- سوسیالیستها و کمونیستها- که آفریقایی‌ها را بر طبق گروه‌های مبهم می‌شناختند که بر مبنای معیارهای اروپایی الگوسازی شده بود.

ساده‌ترین راه برای تقسیم آفریقایی‌ها در راستای خطوط اقتصادی بود. روستا گرایان، کشاورزان، شکارچیان و آفریقایی‌های غربزده، همه به وضوح فرهنگهای قابل تشخیصی را تشکیل می‌دادند که هر کدام نقش متفاوت و از شکل افتاده‌ای را در سیاست نوین آفریقا ایفا می‌نمود. آفریقائی‌های غربزده، خصوصاً نوبی‌های سنگالی و سودانی از مراکز شهری چون داکار و خارطوم، به عنوان توده‌ای از ارتشهای استعماری علیه آفریقاییهای روستایی استفاده می‌شدند. روستاگرایان با ضبط همده فروشی سرزمینهای چرا به نفع امور کشاورزی به گروه‌های تندرو (افراطی) تبدیل می‌شدند. کشاورزان به خاطر زمین و آب با روستاگرایان پس از اقدامات سنتی سهم دهی در اثر سیاستهای استعماری از بین رفت، درگیر شدند.

علاوه بر این، حجم فزاینده‌ای از انسان‌شناسی نظری و دانش نژادی، باورهای کاذبی را راجع به برتری و حقارت آفریقایی‌ها با سوابق فرهنگی و اقتصادی متفاوت ایجاد نمود. اکثریت گسترده‌ای از طبقه فرهیخته در آفریقا از بیگانگان بودند و خواهان ارائه بازنمایی‌هایی غیر بومی و برون سرزمینی از آفریقا بودند. اعمال احکام و سیاستهای دولت موجب تولید آثاری شد که تعصبات استعمارگران اروپایی را مورد تایید قرار می‌داد.

هنر و معماری آفریقا بیانگرتنوع فرهنگهای آفریقایی می‌باشند. قدیمی‌ترین نمونه‌های موجودهنری در آفریقا مهره‌های ۷۵هزار ساله‌ای می‌باشند که از صدفهای « ناساریوس» ساخته شده و در غار بلومبوس کشف شده‌اند. هرم کبیر گیزا در مصر بلندترین سازه معماری جهان برای مدت ۴هزار سال تا زمان ساخت برج ایفل بود. مجموعه اتیوپیایی کلیساهای یک پارچه در لالیبلا درکلیسای سن جرج نمونه‌ای از آن است، به عنوان یکی از عجایب دیگر مهندسی می‌باشد.

آفریقای جنوبی | ژوهانسبورگ + سان سیتی + پارک جنگلی + کیپ تاون ( 12 روز و 11 شب)

آفریقای جنوبی | ژوهانسبورگ + سان سیتی + پارک جنگلی + کیپ تاون ( 12 روز و 11 شب)

آفریقای جنوبی
برنامه سفر : 1 گشت تمام روز ژوهانسبورگ شامل : بازدید از لسدی ، رقص قبایل و شیوه زندگی آنان . س اطلاعات بیشتر
آفریقای جنوبی | ژوهانسبورگ + سان سیتی + پارک جنگلی + کیپ تاون ( 13 روز و 12 شب)

آفریقای جنوبی | ژوهانسبورگ + سان سیتی + پارک جنگلی + کیپ تاون ( 13 روز و 12 شب)

آفریقای جنوبی
ورود به ژوهانسبورگ . انتقال به هتل 2 گشت تمام روز ژوهانسبورگ شامل : بازدید از لسدی ، رقص قبایل و ش اطلاعات بیشتر
آفریقای جنوبی | ژوهانسبورگ + سان سیتی + پارک جنگلی + کیپ تاون ( 13 روز و 12 شب)

آفریقای جنوبی | ژوهانسبورگ + سان سیتی + پارک جنگلی + کیپ تاون ( 13 روز و 12 شب)

آفریقای جنوبی
ورود به ژوهانسبورگ . انتقال به هتل 2 گشت تمام روز ژوهانسبورگ شامل : بازدید از لسدی ، رقص قبایل و ش اطلاعات بیشتر
میهن اسکریپت